Hoofdstukken

80. Back to the future

In het eerste verhaal op deze website las je al dat het niet heel moeilijk is om terug in de tijd te kijken. Het enige dat je daarvoor hoeft te doen, is omhoog kijken. Maar tijdreizen is eigenlijk nog veel makkelijker. Sterker nog: je bent er op dít moment mee bezig. En gedurende de rest van je leven houd je er nooit meer mee op.

Elke seconde die passeert, is weer een reis door de tijd. De snelheid waarmee wij dat doen is constant. De wereldberoemde natuurkundige Stephen Hawking legt het in zijn documentairereeks Stephen Hawking’s Universe als volgt uit: ‘De tijd stroomt als een rivier en we worden allemaal meedogenloos meegesleept door zijn stroming.’

De tijd vertraagt
Wie weleens over een rivier heeft gevaren, begrijpt dat je niet per se overgeleverd bent aan de stroming. Stel je een wedstrijdje op een rivier voor waarbij de ene deelnemer alleen maar mee mag blijven dobberen en de andere een peddel krijgt. Grote kans dat de peddelaar wint. Door te peddelen is hij sneller gaan reizen dan de stroming.

Ook de stroming van tijd kun je op deze manier te snel af zijn, weet Hawking: ‘Daarvoor hoef je alleen maar heel, heel snel te reizen. Vliegen we bijna net zo snel als het licht, dan gaat de tijd aan boord trager voorbij dan op aarde en reizen we als het ware naar de toekomst.’

Hawking legt dat in de tweede uitzending van zijn documentairereeks uit. Hij doet dat door een vergelijking te trekken met de deeltjesversneller van de Europese Raad voor Deeltjesonderzoek (CERN) in Zwitserland. Dat is een 27 kilometer lange cirkelvormige tunnel, die diep onder de grond verstopt zit.

In die tunnel bevinden zich allerlei elementaire deeltjes. Dat zijn de bouwstenen van de natuur waaruit alles op aarde bestaat. Die deeltjes zweven vrij rond in de deeltjesversneller, maar wanneer dat apparaat wordt aangezet, schieten ze met een steeds grotere snelheid in het rond.

Uiteindelijk gaan de deeltjes zo snel dat ze de lichtsnelheid benaderen. ‘Wanneer dat gebeurt, reizen ze als het ware door de tijd,’ legt Hawking uit. ‘Door de snelheid die de deeltjes hebben, gaat de tijd voor hen een stuk langzamer voorbij. Dat weten we omdat er deeltjes zijn die normaal gesproken binnen 25 miljoenste van een seconde uit elkaar vallen. Maar wanneer ze met bijna de lichtsnelheid door de tunnel vliegen, gaan ze wel dertig keer zo lang mee.’

Tijdreizen
Volgens Hawking maakt hetzelfde principe tijdreizen ook voor mensen mogelijk. Stel je een trein voor die met de snelheid van het licht rondjes om de aarde rijdt. Omdat de tijd aan boord veel trager gaat dan op aarde, zouden de mensen aan boord volgens Hawking in honderd jaar tijd misschien maar een week ouder geworden zijn.

Ook astronauten die nu naar de ruimte reizen merken dat: toen de Amerikaanse astronaut Scott Kelly een jaar lang rondjes om de aarde draaide, was hij na terugkeer in feite 13 milliseconden jonger geworden.

‘Een van de belangrijkste voordelen daarvan is dat we grotere afstanden kunnen afleggen. Als we de snelheid van het licht benaderen, kunnen we buitengewoon lange afstanden afleggen tijdens een mensenleven,’ concludeert Hawking. ‘Een reisje naar het eind van de Melkweg zou dan slechts 80 jaar hoeven te duren. In theorie tenminste.’

Beeld: Pixabay

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -