Hoofdstukken

78. Europa’s kosmische ruimtevisie

launch from VAB roof

Grof gezegd kun je stellen dat de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA zich de komende decennia vooral wil richten op het opnieuw opbouwen van zijn bemande ruimtevaartprogramma, het landen op een komeet en de verovering van Mars. De Russen richten hun pijlen in eerste instantie nog dichter bij huis met de constructie van een nieuw ruimtestation, maar willen daarna ook verder het universum in.

Ook Europa heeft zo zijn eigen plannen. En die zijn aardig ambitieus. Als het aan ESA ligt leren we de komende jaren steeds meer over de werking van het heelal. Hoe steekt ons zonnestelsel in elkaar? Onder welke omstandigheden kunnen planeten zich vormen? Hoe is het universum ontstaan? En waar is het eigenlijk van gemaakt?

Dat zijn de belangrijkste vragen waar de Europese ruimtevaartorganisatie antwoorden op hoopt te vinden. Om dat proces in goede banen te leiden, stelde ESA een toekomstplan op: de Cosmic Vision 2015-25. Dat plan omschrijft de ruimtemissies waarop Europa zich in de tien jaar na het verschijnen van dit boek wil richten.

Vijf missies
De Cosmic Vission 2015-25 beslaat vijf missies: CHEOPS, PLATO, Euclid, Solar Orbiter en JUICE. Van die missies staan CHEOPS en Solar Orbiter als eerste op de planning. Beide voertuigen zijn inmiddels gelanceerd. Solar Orbiter begon in februari 2020 aan zijn reis naar de zon en nadert onze ster dichter dan enig ander ruimtevaartuig dat ooit gelanceerd is.

Van een afstand van zo’n 42 miljoen kilometer van de zon gaat Solar Orbiter het binnenste deel van de heliosfeer bestuderen. CHEOPS blijft een stuk dichter bij huis. De in december 2019 gelanceerde satelliet gaat vanuit een baan om de aarde de vorming van exoplaneten onder de loep nemen.

CHEOPS’ missie moet 3,5 jaar in beslag nemen. Daarmee is het de kortste missie van ESA’s kosmische toekomstvisie. Solar Orbiter valt onder de middellange missies, net als Euclid (2020) en PLATO (2026). Beide missies moeten zo’n zes jaar in beslag nemen.

In die tijd onderzoekt Euclid de samenstelling van donkere materie en donkere energie, twee mysterieuze substanties die samen 96,8 procent van het universum uitmaken. PLATO gaat op zijn beurt op zoek naar exoplaneten. Dat doet hij op eenzelfde manier als NASA’s Kepler (zie Zoeken naar een nieuwe aarde). Met zijn 34 ingebouwde telescopen speurt hij één miljard sterren af in de hoop een tweede aarde te ontdekken.

Op zoek naar water
Een van de belangrijkste eisen waaraan zo’n nieuwe aarde moet voldoen is de aanwezigheid van water. Ook in ons eigen zonnestelsel zijn al voorwerpen ontdekt waar de vloeistof te vinden is. Van de 79 manen die rond Jupiter cirkelen zijn er drie waarvan bijna zeker is dat ze water bevatten: Callisto, Europa en Ganymedes.

In een poging de geheimen van die manen te onthullen stuurt ESA in 2022 zijn JUICE-sonde naar ze toe. Omdat de heenreis meer dan tien jaar duurt, worden de eerste metingen pas in 2033 verwacht. Over de toekomst gesproken…

Beeld: ESA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -