Hoofdstukken

70. Goudkoorts

Gewilde grondstoffen als goud, diamant en platina zijn slechts beperkt aanwezig op aarde. Maar ook drinkwater is schaars. In de ruimte is er echter meer dan genoeg van al die stoffen, verzekert de Amerikaanse ondernemer Peter Diamandis de wereldpers op 24 april 2012.

Op die dag onthult Diamandis samen met zakenpartner Eric Anderson zijn nieuwe bedrijf Planetary Resources. ‘Eén planetoïde kan zelfs meer platina bevatten dan er in de hele geschiedenis op aarde is gevonden,’ aldus Diamandis.‘Wij willen die grond- stoffen naar de aarde halen.’

Mijnbouw in de ruimte
Het plan van Diamandis en Anderson is ambitieus. Het duo wil alle planetoïden die dicht in de buurt van de aarde komen in kaart brengen, onderzoeken welke grondstoffen de rondzwevende stukken ruimterots bevatten en een manier verzinnen om die grondstoffen te delven.

Om de planetoïden in kaart te brengen, ontwikkelde Planetary Resources een eigen serie ruimtetelescopen, waarvan de eerste in 2015 gelanceerd wordt. Nadat de ruimterotsen zijn doorgelicht moeten kleine robots ernaartoe vliegen om de grondstoffen op te halen.

Diamandis en Anderson krijgen sinds de aankondiging veel aandacht voor hun nieuwe bedrijf. Toch is het idee achter asteroid mining helemaal niet zo nieuw. NASA doet al vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw onderzoek naar de mogelijkheden ervan. En het blijft niet alleen bij onderzoeken.

In 2016 stuurt de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie een sonde naar de koolstofhoudende planetoïde 101955 Bennu. Als de missie volgens plan verloopt, brengt sonde OSIRIS-REx in 2023 60 gram van de ruimterots mee terug naar aarde.

101955 Bennu is een planetoïde van de zogenoemde C-klasse, waarvan verwacht wordt dat ze veel water bevatten. Dergelijke ruimterotsen kunnen volgens NASA in de toekomst gebruikt worden als goedkopere waterbron voor astronauten in de ruimte. Het lanceren van een liter water kost nu al snel duizenden euro’s.

De eerlijke vinder
NASA’s OSIRIS-REx-missie is echter nog verre van rendabel. De sonde levert namelijk maar 60 gram aan grondstoffen op, tegen een prijs van zo’n 1 miljard dollar. Wil ruimtemijnbouw ooit succesvol worden, dan moet de opbrengst flink omhoog.

Wat het delven van planetoïden betreft, is het een gevalletje wie het eerst komt het eerst maalt. De ruimtewet stelt dan wel dat hemellichamen van ons allemaal zijn en dat niemand eigendom van een hemellichaam kan claimen (zie hoofdstuk Van wie is de maan?), voor grondstoffen geldt die regel dan weer niet.

Dat komt doordat iedere planetoïde volgens internationale wetten gezien kan worden als een exclusieve bron. Iedereen die zo’n bron uitbaat, mag de grondstoffen die daaruit voortkomen vrij verhandelen. Zelfs als de hemellichamen waar de grondstoffen vandaan komen niet geclaimd kunnen worden.

Beeld: NASA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -