Hoofdstukken

7. De eerste mens buiten de dampkring

Terwijl boer Ivan Rudenko in de ochtend van 12 april 1961 rondrijdt op zijn tractor, ziet hij iets vreemds in de verte. In de lucht, vlak bij het plaatsje Saratov, zweeft een vreemd voorwerp langzaam omlaag aan een parachute.

Na de landing van de vreemde bol merkt Rudenko een tweede parachute op. De boer aarzelt geen moment; hij verzamelt wat bevriende boeren en rent op de parachute af. Wat ze aantreffen doet hen vreemd opkijken: voor hun neus staat een man gekleed in een fel oranje vliegpak.

De vreemde snuiter die Rudenko en zijn kameraden op die ochtend ontmoeten, is piloot Joeri Gagarin. Eerder die ochtend begint hij bij de 1700 kilometer verderop gelegen stad Bajkonoer aan de reis van zijn leven.

Om iets over 9 uur stapt de 27-jarige Gagarin daar aan boord van de Vostok 3KA, een voertuig met een gewicht van bijna 5000 kilo en op het breedste punt een diameter van 2,43 meter. De capsule bevindt zich bovenop een 34 meter hoge R7-raket, gevuld met 253 ton hoogst brandbare kerosine. In feite een enorme bom.

9 minuten
Hoewel de R7 ontwikkeld is als militair wapen en de potentie heeft om een nucleaire bom meer dan 8000 kilometer verderop af te leveren, is de missie op deze vroege dinsdagochtend van een heel andere aard. De raket moet piloot Gagarin namelijk binnen 9 minuten tot buiten de dampkring brengen en hem zo de eerste mens in de ruimte maken.

Die ochtend worden om 7 minuten over 9 lokale tijd de motoren van de R7 ontstoken. Terwijl de raket aan zijn klim begint, wordt Gagarin diep in zijn stoel gedrukt. ‘Pojechali!’ roept hij, wat letterlijk vertaald ‘Erop los!’ betekent. Enkele minuten later klinkt zijn stem opnieuw over de intercom: ‘Ik kan de wolken zien! Ik kan alles zien! Het is prachtig!’

Gagarins ruimtereis duurt in totaal 108 minuten, inclusief lancering en landing. Daarvan is hij er 89 in de ruimte. Tijdens die 89 minuten draait hij op zo’n 300 kilometer hoogte één rondje om onze planeet. Ondertussen vertelt hij aan de wetenschappers op de grond wat hij ziet en hoe hij zich voelt. Veel meer kan hij ook niet doen: omdat niemand weet hoe het menselijk lichaam reageert op gewichtloosheid, wordt Gagarins Vostok-capsule vanaf de aarde bestuurd.

Sterrenkind
Terug op aarde weet dan nog bijna niemand dat er een mens om de planeet zweeft. Pas rond 10 uur op die ochtend krijgen alle radiostations in de Sovjet-Unie de opdracht een bericht uit te zenden over de eerste bemande ruimtevlucht. ‘Sterrenkind’ Gagarin is dan al halverwege zijn reis.

Een klein half uur later, om 5 voor half 11, begint de capsule boven de westkust van Afrika aan zijn terugkeer naar de aarde, en 10 minuten later komt Gagarin al tuimelend de dampkring binnen. Op een hoogte van 7 kilometer verlaat de jonge luitenant de capsule, om geheel volgens plan zelfstandig aan een parachute omlaag te zweven, terug naar de veilige aarde.

Beeld: PXHere

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -