Hoofdstukken

53. Star Wars, maar dan in het echt

De Tweede Wereldoorlog in Azië komt in augustus 1945 met twee flinke knallen tot een eind wanneer de Amerikanen hun nieuwste speeltje inzetten. De atoombommen die ze laten vallen op de steden Hiroshima en Nagasaki vagen alles in een straal van circa 1,6 kilometer weg.

Samen kosten de bommen aan meer dan honderdduizend mensen het leven. Japan geeft zich vlak daarna over, maar een belangrijker resultaat van de aanvallen is dat er een nieuw massavernietigingswapen is om bang voor te zijn. De ‘vuile bommen’ houden de wereld sindsdien in een angstige houdgreep.

Nucleaire raketten onderscheppen
Omdat atoombommen steeds geavanceerder worden, kunnen ze al snel binnen een mum van tijd hele steden van de kaart vegen. Reden genoeg dus om je als land daartegen te willen beschermen. Dat is ook precies het idee van de Amerikaanse president Ronald Reagan wanneer hij in 1983 het nieuwe Strategic Defence Initiative (SDI) aankondigt. Mocht de Sovjet-Unie een nucleaire raket op de VS afvuren, dan moet dit bijzondere verdedigingssysteem de raket snel en doelgericht uit de lucht halen.

De ruimtevaart speelt een onmisbare rol binnen het plan van Reagan. Om ballistische raketten – raketten die op de grens van de ruimte naar hun doel vliegen – snel te onderscheppen, moeten er satellieten komen die lanceringen ervan kunnen ontdekken. Wordt er een lancering gesignaleerd, dan moet het vijandige vuurwapen daarna direct worden neergehaald door een eigen raket.

Een andere optie die wordt onderzocht is het lanceren van speciale satellieten die zijn uitgerust met krachtige lasers. In theorie kan zo’n laserstraal raketten vernietigen met bijna de snelheid van het licht.

Nooit helemaal weggeweest
Vooral het idee om ruimtelasers te gebruiken levert Reagans verdedigingsschild al snel de bijnaam ‘Star Wars’ op. En hoewel SDI vanwege de niet te overbruggen technologische uitdagingen nooit van de grond komt, is het idee achter een ‘Star Wars-schild’ nooit helemaal weggeweest. Ook nu nog werken de Amerikanen en heel wat andere landen aan systemen die vijandige raketten midden in hun vlucht moeten kunnen stoppen. De ruimtevaart heeft binnen deze initiatieven vooral een waarschuwende functie.

Satellieten die de aarde in de gaten houden zijn in staat om niet alleen de rookpluim van een lancering te registreren, maar ook de warmte die daarbij vrijkomt. Dat doen ze met behulp van infraroodsensoren. Spotten ze een lancering, dan geven ze dat binnen luttele seconden door aan radarstations op aarde. Vervolgens wordt razendsnel uitgerekend wat het doel van de ballistische raket is en wordt er vanuit een verdedigingsbasis een anti-raket gelanceerd.

Wanneer die anti-raket dicht genoeg bij zijn doel is, laat hij een zogenoemd kill vehicle los. Dat is een projectiel dat tegen de raket botst en hem zo het hiernamaals in helpt. Zo zorgt de ruimtevaart ervoor dat landen zich kunnen beschermen tegen een eventuele aanval.

Beeld: Publiek domein

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -