Hoofdstukken

50. Robotruimtevaarder

High quality production photos of Robonaut (R2) in Building 14 EMI chamber and R1/EMU photos in Building 32 - Robonaut Lab. Photo Date: June 1, 2010. Location: Building 14 - EMI Chamber/Building 32 - Robonaut Lab. Photographers: Robert Markowitz & Bill Stafford.

Astronauten die aan boord van het internationale ruimtestation ISS experimenten willen uitvoeren, hoeven dat niet altijd alleen te doen. Het ISS zit namelijk vol met robotica. De zogenoemde SPHERES behoren wel tot de bijzonderste van al die robots.

SPHERES zijn kleine robotsatellieten die met elkaar kunnen samenwerken. Even programmeren en ze gaan aan het werk. Ze houden bijvoorbeeld met z’n tweeën een watertank vast en schudden er op gezette tijden mee, waardoor astronauten meer leren over de manier waarop vloeistoffen zich gedragen in gewichtloze toestand. Wanneer we dat gedrag beter kunnen voorspellen, kan de ruimtevaart efficiënter omgaan met stuwstoffen en andere belangrijke vloeistoffen.

Robonaut
De SPHERES (Synchronized Position Hold, Engage, Reorient Experimental Satellites) zijn indrukwekkend, maar verbleken toch enigszins bij een ander bijzonder bemanningslid van het ISS. In februari 2011 vliegt NASA namelijk zijn Robonaut 2 (R2) naar het ISS.

R2 is de eerste mensachtige robot in het ruimtestation. Zijn bovenlichaam lijkt in alles op dat van een mens. De robotische ruimtevaarder heeft een hoofd waarmee hij kan zien, en armen en handen waarmee hij naar voorwerpen kan grijpen. Daarmee moet R2 allerlei klusjes uitvoeren voor de ruimtevaarders, zoals het verplaatsen van voorwerpen of het vervangen van luchtfilters.

In de toekomst moet de bijna twee miljoen euro kostende robot zelfs astronauten kunnen opereren in geval van nood. Maar zo ver is het nog lang niet. Ruimtevaarders gebruiken de Robonaut nog vooral om te testen wat zo’n robot allemaal kan. Hij wordt bestuurd vanaf de aarde en vanuit het ruimtestation zelf.

De technici of astronauten geven R2 een opdracht via hun laptop, waarna de androïde aan de slag gaat. Hoewel hij ook met een joystick is te bestuderen, voert R2 klussen uit die niet al te complex zijn zonder tussenkomst van mensen. Die klussen die hij uitvoert moeten in de toekomst steeds ingewikkelder worden.

350 sensoren
Om zijn opdrachten tot een goed einde te brengen, is R2 voorzien van meer dan 350 verschillende sensoren. Die vertellen de robotische ruimtevaarder precies wat er in zijn directe omgeving gebeurt. De sensoren zorgen ervoor dat R2 kan ‘voelen’. Graait hij naar een stuk gereedschap, dan vertellen camera’s waar hij dat gereedschap kan vinden. De sensoren in zijn handen weten of R2 raak grijpt of niet.

Vooral de sensoren in zijn vingers zijn hypergevoelig: Robonaut 2 kan een berichtje tikken op een smartphone zonder het glas te breken. Toch is Robonaut 2 nog lang niet klaar. In NASA’s laboratoria in de Texaanse stad Houston wordt continu gewerkt aan nieuwe techniek.

Een van die ontwikkelingen is een setje benen voor R2, al hebben die benen meer weg van armen. Door zich met de beweegbare benen vast te grijpen aan relingen, moet de mensachtige robot in de toekomst vrij rond kunnen bewegen in én om het ruimtestation. Het uiteindelijke doel: het repareren van kapotte onderdelen aan de buitenkant van het ISS, zodat astronauten minder vaak gevaarlijke ruimtewandelingen hoeven te ondernemen.

Beeld: NASA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -