Hoofdstukken

47. Astronautenvoer

File source: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:ISSSpaceFoodsAssortment.jpg

Na een vier maanden durend verblijf in de ruimte in 1997/1998 wilde NASA-astronaut David Wolf na terugkeer maar één ding: pizza! Als Wolfs reis drie jaar later had plaatsgevonden, had hij niet eens zo lang hoeven wachten.

In 2001 wordt het Amerikaanse Pizza Hut de eerste fastfoodketen die een pizza in de ruimte bezorgt. Niet met behulp van een bezorgscooter, maar met een speciaal daarvoor gecharterde raket, die aan de zijkant is beplakt met het logo van de pizzaketen. Kosten van die reclamestunt: 1 miljoen dollar.

300 gerechten
Hoe bijzonder ook, sinds die eerste succesvolle buitenaardse bezorging zijn er nog nauwelijks pizza’s naar de ruimte gebracht. In de ruimte opgewarmde pizza valt te vergelijken met aardse pizza uit de magnetron. Lekker is anders.

Maar dat wil niet zeggen dat astronauten niet lekker kunnen eten. Integendeel zelfs. Waar de eerste ruimtereizigers het moesten stellen met blokjes geperste cornflakes en gepureerde kip uit tubes, kunnen de huidige astronauten aan boord van het ISS kiezen uit meer dan 300 verschillende maaltijden. Van garnalen tot tortilla’s en van kippensoep tot Zweedse gehaktballetjes.

Omdat ruimtevaarders niet zelf voedsel kunnen produceren, wordt al dat eten vanaf de aarde gebracht. Het internationale ruimtestation krijgt iedere twee maanden bezoek van een vrachtschip; een soort vliegende supermarkt, die naast voedsel ook zuurstof, kleren, gereedschap en water meebrengt.

Er is inmiddels zoveel eten aan boord van het ISS dat astronauten die daar wonen meer dan genoeg hebben, zelfs als een volgend vrachtschip niet bij zijn bestemming aankomt.

Waar de eerste ruimtevaarders het moesten doen met voedsel uit pakjes en tubes, hebben de huidige ruimtediners meer weg van die in series als Star Trek, waar een computer binnen een handomdraai de lekkerste gerechten op tafel tovert.Anders dan in die tv-serie moeten de bewoners van het ISS wel zélf hun eten klaarmaken.

Omdat in de weer zijn met potten en pannen er vanwege de in de ruimte heersende microzwaartekracht niet bij is, wordt het meeste voedsel aan boord opgewarmd. De voedselpakketten zijn op aarde gevriesdroogd, waarbij bijna al het water uit het voedsel is gehaald. Daardoor neemt het niet alleen af in volume (hoe minder volume, hoe meer er in een ruimteschip vervoerd kan worden), maar blijft het ook een stuk langer houdbaar.

Astronauten die willen eten, hoeven vervolgens alleen koud of warm water aan de voedselpakketten toe te voegen. Voor dranken geldt hetzelfde. Er zijn ook magnetrons aan boord waarmee maaltijden opgewarmd kunnen worden.

Minder smaak
Het resultaat van zo’n buitenaardse kookpartij lijkt aardig op het voedsel dat je voorgeschoteld krijgt in het vliegtuig. Maar belangrijke verschillen zijn er ook. Eten heeft nóg minder smaak in de ruimte. Voor een deel komt dat doordat de geur van het eten (toch verantwoordelijk voor een flink deel van de smaakbeleving) door de gewichtloosheid wegdrijft.

Maar ook smaakpapillen werken minder goed in de ruimte. Reden genoeg voor Pizza Hut om hun eerste ruimtepizza vol te proppen met zout en kruiden. En dat is ook meteen de reden waarom veel astronauten tijdens hun reis verzot zijn op pittige saus.

Beeld: NASA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -