Hoofdstukken

4. De race om de ruimte begint

Wie na de Tweede Wereldoorlog hoopt op een lange periode met alleen maar vrede, komt van een koude kermis thuis. Hoewel de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie tijdens de strijd tegen nazi-Duitsland goed samenwerken, staan de twee wereldmachten vlak daarna lijnrecht tegenover elkaar in wat bekend komt te staan als de Koude Oorlog.

Die impasse-zonder-veldslagen sleept zich meer dan vierenhalf decennium voort. Pas wanneer de Sovjet-Unie in 1991 uit elkaar valt, komt er een officieel einde aan de spanning tussen Oost en West. De Koude Oorlog wordt (vooral in de eerste decennia) gekenmerkt door een dure wapenwedloop.

Als twee herten die met hun gewei pronken, produceren beide partijen bommen en granaten bij de vleet. Niet om elkaar mee aan te vallen, maar vooral om elkaar mee af te schrikken. ‘Als jij ons aanvalt, hebben wij deze bommen voor je klaar staan.’

Spoetnikcrisis
In diezelfde periode van angst krijgt de ruimtevaart een grote boost. Die begint met de lancering van de eerste satelliet. Wanneer de Sovjets op 4 oktober 1957 hun Spoetnik I-satelliet de ruimte in brengen, barst er aan de andere kant van de Grote Oceaan paniek uit. Hoewel de Sovjet-Unie zijn satelliet alleen gebruikt om temperaturen te meten en radioboodschappen naar de aarde te sturen, heerst er in de VS vooral angst voor die onbekende satelliet.

De raket waarmee de Spoetnik wordt gelanceerd kon in theorie binnen enkele minuten na lancering een nucleaire bom afleveren in de Verenigde Staten. De psychologische schok bij de Amerikanen is onnoemelijk groot. Tot aan de Spoetnik-lancering wanen de Amerikanen zich onoverwinnelijk, zowel op militair als op technologisch vlak. De ‘Spoetnikcrisis’ bewijst dat niets minder waar is.

Vuur met vuur bestrijden
De Verenigde Staten reageren precies zoals iedereen dat tijdens de Koude Oorlog verwacht: door vuur met vuur te bestrijden. Vier maanden na de succesvolle vlucht van de Spoetnik richt de VS het Advanced Research Projects Agency (ARPA) op, een instituut dat zich sindsdien toelegt op de ontwikkeling van militaire technologie.

In een poging te laten zien dat de Verenigde Staten niet onderdoen voor de Sovjet-Unie, wordt een halfjaar daarna NASA opgericht. Vanaf 1 oktober 1958 spitst NASA (National Aeronautics and Space Administration) zich toe op de ontwikkeling van techniek die de Amerikanen de ruimte in moet krijgen.

Dankzij de oprichting van NASA ontstaat er naast een steeds verder uit de klauwen lopende wapenwedloop ook een race om de ruimte. Hoewel de Amerikanen zich ook vóór die tijd al bezighouden met de ruimtevaart – vanaf 1946 experimenteert NASA-voorloper NACA met Duitse lange-afstandsraketten – duurt het toch nog tot de maanlanding in 1969 voordat de Amerikanen eindelijk eens een slag in de wedloop weten te winnen.

Maar dat is dan ook wel meteen de home-run waar de hele natie op zit te wachten.

Beeld: Public Domain Vectors

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -