Hoofdstukken

39. Satellieten schudden in Noordwijk

Bepi Colombo Stack configuration in test facilities, Accoustic chamber, ESA ESTEC June 2017

De ruimte is een vijandige plek vol gevaarlijke straling en extreme temperaturen. Eigenlijk is het helemaal geen plek voor mensen. En ook door mensen gemaakte voertuigen krijgen er heel wat te voortduren. Alleen al het licht van de zon is buiten de dampkring extreem intens.

Omdat de ruimte zo vijandig is, moeten satellieten en andere voorwerpen die we de dampkring uit sturen dus goed beschermd worden. En wie er pas na de lancering achterkomt dat een voertuig niet is opgewassen tegen bijvoorbeeld de hete zonnestralen, laat zo een missie van vele miljoenen euro’s in de soep lopen.

De zon nabootsen
Daarom worden alle satellieten die de ruimte in gaan uitvoerig getest. In Europa gebeurt dat bij het European Space Research and Technology Centre (ESTEC) in Noordwijk. In dat testcentrum staat onder andere de Large Space Simulator (LSS). Dat is een enorm grote, cilindervormige kamer van 15 meter hoog, waarin met extreem sterke lampen de lichtintensiteit van de zon wordt nagebootst.

De negentien lampen met elk een vermogen van 20.000 watt laten hun licht en warmte inbeuken op de satellieten en op hun zonneschermen die in de kamer worden getest. Als ze de tests goed doorstaan, dan zouden ze ook hun missie in de ruimte moeten kunnen overleven.

Dat satellieten zo goed beschermd moeten worden, komt doordat ze extreem gevoelig zijn. Niet alleen voor intensief zonlicht, maar ook voor elektromagnetische straling die in de ruimte aanwezig is. Om die reden worden de verschillende onderdelen van satellieten getest in de EMC, de Electromagnetic Compatibility Chamber. De wanden van deze kamer zijn bezaaid met stekels van koolstofschuim die elke vorm van elektromagnetische straling direct absorberen, zodat deze de tests niet kunnen verstoren.

Vernietigend geluid
De ruimte zelf is extreem, maar ook de weg ernaartoe gaat niet zo makkelijk – letterlijk niet zonder horten en stoten. Een gemiddelde raketlancering produceert zo’n 180 decibel aan geluid. Geluid veroorzaakt trillingen in de lucht. Als die trillingen maar hoog genoeg oplopen, dan kunnen ze zelfs flinke beschadigingen toebrengen. De eerder genoemde 180 decibel is bijvoorbeeld al genoeg om in enkele seconden tijd onherstelbare schade aan te brengen aan het menselijk oor.

Bij extreem hoge trillingen kunnen ook satellieten stuk gaan. Daarom ondergaan ze bij ESTEC tests in de Large European Acoustic Facility (LEAF), een reusachtige kamer met een geluidssysteem dat trillingen kan produceren die zó hard zijn dat een mens eraan kan overlijden.

Niet alleen de geluidsgolven die bij een lancering vrijkomen kunnen satellieten vernielen, ook de trillingen van de lancering zelf kunnen een satelliet stukmaken. Daarom worden ruimtevoertuigen en hun onderdelen bij ESTEC getest op HYDRA. Deze hydraulische triltafel kan in zes verschillende richtingen bewegen en zo hard trillen dat hij een aardbeving van 7,5 op de schaal van Richter kan nabootsen. Zo worden satellieten eerst flink door elkaar geschud voordat ze op weg gaan naar hun uiteindelijke bestemming.

Beeld: ESA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -