Hoofdstukken

38. Belgen buiten de dampkring

Wanneer de Brusselse Geoffrey Rinders in juli 2013 een toeristische ruimtereis wint bij een wedstrijd van elektronicaketen Media Markt, geeft hij die felbegeerde hoofdprijs zomaar weg aan zijn beste vriend Julien Rateau. Als gevolg daarvan vliegt de eveneens Brusselse Julien in de nabije toekomst de dampkring uit.

Wanneer dat gebeurt, wordt hij pas de derde Belg die de aarde met eigen ogen vanuit de ruimte aanschouwt. Julien mag naar de ruimte dankzij een ontzettend grote dosis geluk. Voor zijn voorgangers was dat wel anders. Die verdienden hun ruimtevlucht door jarenlang keihard te werken.

Frimoutmania
Wanneer ESA in de tweede helft van de jaren zeventig aangeeft op zoek te zijn naar astronauten, grijpt de natuurkundige Dirk Frimout zijn kans. Hoewel Frimout zich al in 1977 kandidaat stelt, duurt het dan nog dik vijftien jaar voordat hij ook écht naar de ruimte vliegt. In de tussenliggende jaren gaat Frimout aan de slag bij ESA, coördineert hij jarenlang de bemanning van het onderzoekslaboratorium Spacelab-1 en is hij medeverantwoordelijk voor de experimenten van de Europese EURECA-satelliet.

Wanneer Frimout op 24 maart 1992 eindelijk met Spaceshuttle Atlantis naar de ruimte reist, ontstaat er in België een ‘Frimoutmania’, die vergelijkbaar is met de gekte rondom Wubbo Ockels en zijn missie enkele jaren eerder in Nederland. Aan boord van Atlantis doet Frimout negen dagen onderzoek naar de aardse atmosfeer en de invloed van de zon daarop.

Ondanks zijn onderzoek en een inmiddels legendarisch geworden telefoongesprek met prins Filip (waarbij die laatste verkondigt: ‘Zeg maar Filip, in de ruimte is er geen protocol.’) vindt Frimout het gevoel van gewichtloosheid het indrukwekkendst aan zijn reis. ‘Wanneer ze na de lancering de motoren uitzetten en je plots gewichtsloos bent, is dat heel euforisch,’ vertelt hij aan deVlaamse krant De Standaard. ‘Iedereen maakt zich dan los, probeert een venster te bereiken en feliciteert elkaar.’

Terug naar het ISS
Ook Frimouts opvolger Frank De Winne vindt dat. Op 30 oktober 2002 vliegt de Gentenaar aan boord van een Sojoez-raket naar de ruimte. Anders dan bij de reis van Frimout reist De Winne met twee andere bemanningsleden naar het internationale ruimtestation ISS.

De Winne is met zijn reis de eerste Belg die het ISS bezoekt. Twaalf dagen na de lancering landt hij weer veilig op aarde. Net als André Kuipers na zijn missie in 2004 wil De Winne na zijn eerste vlucht alleen maar terug naar het ISS. ‘Ik had natuurlijk niet veel tijd en was liever nog wat langer daarboven gebleven,’ vertelt hij in 2003.

Die terugkeer naar de ruimte verloopt uiteindelijk in recordtempo, zeker voor ruimtevaartbegrippen. Zeven jaar na zijn eerste ruimtereis vindt De Winne zichzelf terug in het ISS, dit keer niet voor een week, maar voor maar liefst zes maanden. De laatste twee daarvan voert de Vlaming zelfs het commando over het internationale ruimtestation. Daarmee wordt hij niet alleen de eerste Belg die twee keer naar de ruimte vliegt, maar ook de eerste Europeaan die de baas is in het ISS.

Beeld: ESA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -