Hoofdstukken

30. Vrouwen in de ruimte

Dat de Hollywood-blockbuster Gravity er in maart 2014 vandoor ging met de Oscar voor beste visuele effecten, verbaasde niemand. Gravity vertelt het verhaal van een astronaut die tijdens een ruimtewandeling losraakt van haar spaceshuttle. De sciencefictionfilm laat zó goed zien hoe benauwend het moet zijn om stuurloos door de ruimte te zweven, dat hij overladen werd met prijzen, waaronder zeven Oscars.

Maar niet alles in de film is even overtuigend, verklapt NASA-astronaut Catherine Coleman vlak na de première aan de Britse krant The Daily Mail. Zo blijft het haar van actrice Sandra Bullock de hele film perfect in model. ‘In de ruimte zweeft je haar juist alle kanten op. Ik heb voor mijn missies zelfs mijn haar laten groeien omdat niets méér “vrouw in de ruimte” schreeuwt dan lang golvend haar dat alle kanten op zweeft.’

De eerste
Coleman is één van de circa 65 vrouwen die op het moment van schrijven door de ruimte heeft gevlogen. Het aantal mannelijke astronauten ligt bijna negen keer zo hoog. Toch duurt het na de eerste bemande missie niet lang voordat de eerste vrouw naar de ruimte vliegt. Nadat Joeri Gagarin in 1961 de eerste mens in de ruimte wordt, besluit de Sovjet-Unie dat er zo snel mogelijk een vrouw omhoog moet.

De Sovjet-vrouwen lijken het daarmee eens: binnen een mum van tijd melden zich 400 geïnteresseerden aan, waaruit er uiteindelijk vijf gekozen worden. Die vijf beginnen in 1962 aan de slopende kosmonautentraining.

Dankzij haar ervaring als amateur-parachutist heeft de 26-jarige Valentina Teresjkova een streepje voor. Op 16 juni 1963 vliegt ze met eenVostok-ruimteschip de dampkring uit en wordt daarmee ‘eerste vrouw in de ruimte’. Teresjkova verblijft er drie dagen: langer dan alle Amerikaanse ruimtereizigers tot dan toe samen!

Gemiste kans
Met de succesvolle Vostok 6-missie mag de Sovjet-Unie weer een overwinning in de space race op zijn naam schrijven. En dat terwijl de Amerikanen ook hier de overwinning hadden kunnen pakken. Al in 1960 vraagt William Randolph Lovelace zich af of vrouwen de mede door hem bedachte astronautentraining van NASA aankunnen.

Van de vrouwelijke piloten die hij uitnodigt voor zijn experiment is Geraldyne ‘Jerrie’ Cobb de eerste die de tests doorstaat. Het experiment is niet niks: zo krijgt Cobb onder andere ijswater in haar oor gespoten om haar evenwichtsorgaan te testen en moet ze een rubberen slang van een meter inslikken, zodat een arts haar maagsappen kan bestuderen.

Hoewel Cobb dezelfde tests doorloopt als de mannelijke astronauten, vliegt ze nooit naar de ruimte. Het experiment van Lovelace is geen onderdeel van NASA’s officiële programma en de ruimtevaartorganisatie laat in de jaren zestig uit angst voor de publieke opinie bij een eventueel ongeluk nog geen vrouwen toe tot zijn astronautenkorps.

Pas twintig jaar nadat Valentina Teresjkova de eerste vrouw in de ruimte wordt, volgt de eerste Amerikaanse vrouw. Fysicus Sally Ride reist op 18 juni 1983 als derde vrouw de dampkring uit. Sindsdien vliegen er vrijwel elk jaar vrouwen naar de ruimte.

Beeld: SDASM Archives

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -