Hoofdstukken

26. Samen sterker in de ruimte

File written by Adobe Photoshop? 5.0

Wanneer de ruimterace tussen de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie nou precies ophoudt, daar zijn de meningen over verdeeld. Vraag het een Amerikaanse ruimtevaartkenner en de kans is groot dat hij de eerste maanlanding noemt. Dat is per slot van rekening de belangrijkste overwinning (en een van de weinigen) die de yanks gedurende de wedloop in de wacht weten te slepen.

Toch is de wedstrijd niet ineens beslecht wanneer Neil Armstrong uit zijn maanlander stapt en zijn ‘kleine stap voor een mens, een grote sprong voor de mensheid’ op de maanbodem neerzet. De twee grootmachten op ruimtevaartgebied gaan ook na dat moment verder met ruimtevaart, ieder met zijn eigen plannen.

Pas op het moment dat de Sovjet-Unie in 1991 uit elkaar valt en daarmee de Koude Oorlog ten einde komt, houdt ook de ruimtewedloop definitief op met bestaan. Vooral de Russische ruimtevaart heeft last van financieringsproblemen, waardoor het zijn projecten op een laag pitje moet zetten. De Verenigde Staten krabbelen op dat moment nog op van de Challenger-ramp (zie De ramp met de Challenger), die ervoor zorgt dat het complete Amerikaanse ruimtevaartprogramma drie jaar lang stil ligt.

De eerste keer
Beide gebeurtenissen zijn voor NASA en Rosaviakosmos (het huidige ruimtevaartagentschap Roskosmos) reden genoeg om uit te kijken naar samenwerking. Begin jaren 90 komt die er dan ook. Vanaf 1995 vliegen Amerikaanse shuttles naar het Russische ruimtestation Mir. Daarnaast besluiten de twee landen plannen voor eigen ruimtestations in de kast te zetten en het internationale ruimtestation ISS te ontwikkelen.

Het in 1993 aangekondigde ISS-plan is het toppunt van samenwerking in de ruimtevaart. Ook Japan en Europa doen eraan mee. Maar het is niet de eerste keer dat de VS en de Russen binnen de bemande ruimtevaart samenwerken. In juli 1975 nemen ze deel aan het Apollo-Sojoez-testprogramma. Het doel van dat programma is het koppelen van capsules van de Amerikanen en de Sovjets.

Omdat de twee voertuigen niet zomaar aan elkaar te bevestigen zijn, ontwikkelen de Amerikanen en de Sovjets daarvoor samen een speciale verbindingsmodule. Het is aan de Amerikanen om die drie meter lange cilinder mee de ruimte in te nemen, precies op dezelfde manier als waarop ze dat eerder al met hun maanlanders deden. Daarna is het aan de Sovjets om de Sojoez eraan vast te koppelen.

Die historische gebeurtenis is op 17 juli 1975 een feit. Voor het eerst schudden Amerikaanse astronauten en kosmonauten uit de Sovjet-Unie elkaar de hand, op een hoogte van 229 kilometer boven het aardoppervlak.

Opnieuw bekoeld
De samenwerking tussen de Verenigde Staten en Rusland is sinds een paar jaar weer aan het bekoelen. Dat komt deels doordat NASA minder prioriteit en bijgevolg minder geld geeft aan het ISS. De Amerikanen verleggen hun horizon liever en willen inzetten op bemande missies naar planetoïden als voorbode voor vluchten naar de planeet Mars.

De in 2014 ontstane spanningen tussen Rusland en de Verenigde Staten voorspellen ook weinig goeds. Naar aanleiding van het conflict tussen Rusland en Oekraïne legde NASA een groot deel van de samenwerking met Roskosmos tijdelijk stil, met uitzondering van de huidige bijdragen aan het ISS. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Beeld: NASA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -