Hoofdstukken

25. Permanent bemande buitenpost

Hoe lang een mens het precies kan volhouden buiten de dampkring, is nog niet bekend. Maar dat het meer dan een jaar is, dat weten we wél. Dat hebben we onder andere te danken aan de inspanningen van de Rus Valeri Poljakov.

Nadat hij op 8 januari 1994 naar de ruimte vliegt, zweeft de kosmonaut maar liefst 437 dagen, 17 uur en 58 minuten onafgebroken rondjes om de aarde. Dat doet hij aan boord van Mir, het eerste permanent bemande ruimtestation in een baan om de aarde.

Mir (Russisch voor zowel ‘wereld’ als ‘vrede’) mag met recht een van de succesvolste missies uit de Russische ruimtevaartgeschiedenis worden genoemd. Hoewel de Sovjet-Unie van plan is de buitenpost vijf jaar lang in de ruimte te houden, zweeft Mir daar in totaal vijftien jaar lang rond.

Kunstmatige satelliet
Mir is op dat moment de grootste kunstmatige satelliet in een baan om onze planeet. Het tientallen meters grote voertuig is opgebouwd uit verschillende modules, die los van elkaar gelanceerd worden. De eerste van die modules vertrekt op 20 februari 1986.

Die zogenoemde DOS-7 is niet veel groter dan de ruimtestations Saljoet-6 en Saljoet-7 die enkele jaren eerder naar de ruimte vliegen. Deze beide stations zijn voorzien van koppelstukken waar een ruimteschip met bezoekende kosmonauten kan aanmeren. Bij DOS-7 is in plaats van zo’n koppelstuk een heus knooppunt aangebracht. Dat is een ‘bal’ met zes ingangen waaraan de modules van het ruimtestation bevestigd kunnen worden.

De eerste van die modules volgen al snel. In 1987 krijgt DOS-7 gezelschap van Kvant-1, een module vol wetenschappelijke instrumenten die onder andere gebruikt worden om sterrenstelsels te onderzoeken. In de jaren daarna volgen Kvant-2 (1989), Kristall (1990), Spektr (1995) en Piroda (1996).

Met die toevoegingen krijgt het ruimtestation er naast talloze experimenten en meer leefruimte onder andere betere levensonderhoudsystemen, uitvouwbare zonnepanelen en een luchtsluis bij. Die laatste maakt het maken van een ruimtewandeling makkelijker. Zulke wandelingen zijn nodig om extern onderhoud aan Mir uit te kunnen voeren.

Meer dan honderd bezoekers
Na de toevoeging van de Piroda-module is ruimtestation Mir zo goed als af. Maar dat wil niet zeggen dat er dan pas mensen op bezoek komen. De eerste kosmonauten meren al in maart 1986 aan. Nadat Kvant-1 geïnstalleerd is, wordt die module de vaste aanlegplaats voor onbemande bevoorradingsschepen. In 1995 komt er aan de achterzijde van de Kristall-module nog een speciaal koppelstuk bij, waardoor ook de Amerikanen makkelijker kunnen aanleggen met hun spaceshuttles.

In totaal reizen er in de vijftien jaar dat Mir dienst doet 104 ruimtevaarders uit twaalf verschillende landen naar het ruimtestation. Op 21 maart 2001 laten de Russen Mir gecontroleerd opbranden in de atmosfeer van de aarde. Wegens de komst van het internationale ruimtestation ISS is er geen geld meer voor Mir.

Beeld: RAWpixel

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -