Hoofdstukken

13. De ultieme terreinwagen

Vlak nadat Neil Armstrong als eerste mens ooit voet op de maan zet, gaat hij samen met zijn collega Buzz Aldrin op onderzoek uit. Na het planten van de Amerikaanse vlag en het uitrollen van enkele experimenten wandelt Armstrong zo’n 60 meter bij de maanlander vandaan om wat foto’s van het voertuig te schieten.

Heel veel verder komt hij niet wegens tijdgebrek. Het tweetal legt in totaal 250 meter af. Tijdens die eerste maanwandeling wordt dus eigenlijk maar een minuscuul deel van het maanoppervlak ontdekt. Ook de bemanningsleden van Apollo 12 en 14 blijven na hun landing in de buurt van hun lander. De verste afstand die bij de eerste drie maanlandingen te voet wordt afgelegd is krap 3,5 kilometer.

Opvouwbaar wagentje
Door de beschermende pakken die de astronauten dragen, gaat het lopen op de maan moeizaam. Om toch wat meters te maken, stuurt NASA bij de Apollo 15-missie een nieuw speeltje mee naar de maan: het lunar roving vehicle (LRV). Dat is een klein opvouwbaar autootje dat eenmaal uitgevouwen plek biedt aan twee ruimtevaarders, inclusief hun zware pakken en het levensonderhoudsysteem dat ze op hun rug dragen.

Dankzij de LRV wordt het mogelijk een veel groter stuk van de maan te ontdekken. Apollo 15-bemanningsleden David Scott en James Irwin leggen er tijdens hun drie dagen op de maan bijna 28 kilometer mee af. Twee missies later vestigen Harrison Schmidt en Eugene Cernan het record: zij doorkruisen een afstand van 35 kilometer. De grootste afstand die ze daarbij van de maanlander af halen, is 7,6 kilometer.

Wielen van staal en aluminium
De LRV is een terreinwagen pur sang. Vooral de wielen van de elektrische moon buggy zijn bijzonder. Ze bestaan niet uit rubber zoals wielen op aarde, maar zijn gemaakt van talloze dunne staaldraden die in de vorm van een wiel gebogen zijn. Bijna de helft van het wieldeel dat contact moet maken met het maanoppervlak is voorzien van aluminium plaatjes die in een zigzagpatroon bevestigd zijn.

De beplating moet extra grip geven op het rotsachtige maanoppervlak. Om ervoor te zorgen dat de astronauten niet verdwalen op het 38 miljoen vierkante kilometer grote oppervlak van de maan, houden een richtingmeter en een kilometerteller continu bij hoe de astronauten rijden. Mochten ze verdwalen, dan hoeven ze alleen maar hun route in omgekeerde volgorde te herhalen.

NASA’s LVR is het eerste en enige bemande voertuig waarin astronauten rondrijden op de natuurlijke satelliet van de aard. Na die eerste Amerikaanse maanauto’s volgen nog wel enkele onbemande rovers, waaronder twee Loenochod-toestellen van de Sovjet-Unie. De tweede Loenochod (letterlijk vertaald maanloper) legt in 1973 39 kilometer af, wat tot op de dag van vandaag de grootste op de maan afgelegde afstand ooit is.

Van alle maanauto’s is er geen enkele teruggekomen naar de aarde. Wegens gebrek aan ruimte aan boord van Apollo’s maanmodules moesten ze stuk voor stuk achterblijven.

Beeld: NASA

Steun Ruimtevaartverhalen.nl

Vond je dit een interessant ruimtevaartverhaal? Via de module hieronder kun je Ruimtevaartverhalen steunen. Selecteer het bedrag dat je wil doneren, klik op ‘Doneer’ en doorloop de stappen die volgen.

 

Totaal: € -